Powrót do formy po świętach? To proste z odpowiednimi naturalnymi suplementami i kilkoma sekretami przekazywanymi w dawnych klasztorach.

Niech podniesie rękę ten, kto potrafi oprzeć się świątecznym pokusom przy stole. Nie ma w tym nic złego — odrobina folgowania sobie podczas świątecznego obiadu lub kolacji noworocznej to nic nadzwyczajnego, kiedy stół ugina się od pysznych, tradycyjnych potraw i oczywiście słodkości kuszących nas przez cały dzień. Nie martwcie się: powrót do formy po świętach nie jest trudny. Wystarczy wrócić do bardziej zrównoważonej i lekkiej diety oraz włączyć do codzienności odrobinę aktywności fizycznej, która sprawia radość. Jeśli jednak to nie wystarczy, z pomocą przychodzi natura, aby pobudzić nasz spowolniony przez świąteczne ucztowanie metabolizm. Mowa o naturalnych suplementach diety, cennych sprzymierzeńcach każdego, kto chce oczyścić organizm i schudnąć po świątecznych biesiadach.

Dieta po świętach powinna być przede wszystkim oczyszczająca, mająca na celu eliminację toksyn nagromadzonych przez spożywanie tłustych i ciężkostrawnych potraw, które obciążają nasz żołądek i spowalniają metabolizm. Dlatego tak ważne jest stosowanie wyłącznie naturalnych suplementów, aby nie przeciążać organizmu agresywnymi lekami. Naszym celem jest ogólna poprawa metabolizmu i funkcjonowania układu nerwowego.

Naturalne suplementy diety na odchudzanie

Suplementy diety na odchudzanie powinny mieć właściwości oczyszczające i odchudzające. Warto połączyć je z dietą detoksykującą, która pomoże zredukować ilość spożywanych kalorii i ograniczy wchłanianie tłuszczów i węglowodanów. W diecie warto zwiększyć spożycie owoców sezonowych i warzyw, przyprawiać je minimalną ilością oleju, preferując warzywa o właściwościach moczopędnych, takie jak koper włoski i karczochy. Ananas pomaga oczyścić organizm i zmniejsza obrzęki, eliminując zatrzymywanie wody. Warto też spożywać owoce sezonowe, takie jak cytrusy, kiwi bogate w witaminy, melon zimowy nawilżający i oczyszczający oraz winogrona. Lepszym wyborem będą pełnoziarniste produkty zbożowe zamiast rafinowanych, białe mięso zamiast czerwonego, przyrządzone w prosty sposób i bez nadmiaru tłuszczu.

Jakie suplementy mogą pomóc po świętach?

W internecie znajdziecie wiele propozycji, od granatu i zielonej herbaty, które wspomagają metabolizm, po czerwone pomarańcze, które zmniejszają wchłanianie cukrów, oraz bardziej egzotyczne składniki, takie jak Garcinia Cambogia, która przyspiesza spalanie tłuszczu, Zielona Kawa zmniejszająca wchłanianie tłuszczów oraz jagody Acai, które przyspieszają metabolizm i pomagają schudnąć bez nadmiernego obciążenia organizmu.

Holyart poleca produkty naturalne dostępne w naszym sklepie internetowym: suplementy diety, syropy, propolis, mleczko pszczele oraz naturalne preparaty energetyzujące. Oferujemy również napary i herbatki ziołowe, wszystkie produkowane w laboratoriach zielarskich Benedyktynów, przy użyciu prostych, naturalnych składników dla poprawy zdrowia fizycznego i psychicznego.

Kup:

Produkty klasztorne

Herbatki oczyszczające

Ziołowe napary i herbatki produkowane w klasztorach włoskich mają różne właściwości, ale wszystkie łączy to, że powstają według starodawnych receptur, w sposób naturalny i z dbałością o jakość oraz zdrowie. Nasze herbatki to nie tylko naturalne remedia, ale także smaczne napoje.

Na przykład Herbatka DM7, oparta na roślinach pomagających kontrolować wagę, może okazać się cennym sprzymierzeńcem w diecie po świętach. Zawiera fucus, algę morską stosowaną w dietach odchudzających i antycellulitowych, dzięki zawartości jodu, który stymuluje metabolizm. Zawiera również koper włoski, pomocny w zmniejszaniu wzdęć i eliminacji nadmiaru płynów.

Herbatka LS3 jest wytwarzana z roślin regulujących funkcje jelitowe, takich jak malwa i perz, pomagających przy problemach z leniwym jelitem, oraz truskawki, które działają odmładzająco i wspomagają odchudzanie.

Z kolei Herbatka DG4 wspomaga trawienie i łagodzi zgagę oraz nadkwasotę, dzięki krwawnikowi, roślinie od wieków stosowanej przy problemach trawiennych.

Kup:

Herbata odchudzająca, Erboristeria Finalpia

Herbata DM7 na bazie roślin o właściwościach wspomagających kontrolę nad nadmierną wagą.

Zjednoczeni przed ludźmi i przed Bogiem, byli w stanie wyjść poza to wszystko i dzielić się drogą wiary aż do świętości. Oto święci małżonkowie Kościoła.

W poprzednim artykule skupiliśmy się na historiach braci i sióstr, którzy wspólnie stali się świętymi. Zobaczyliśmy tam, jak dla wielu mężczyzn i kobiet w przeszłości droga do świętości zaczynała się w rodzinie, dzięki szczególnie pobożnym rodzicom – doskonałym przykładem jest święta Monika, matka świętego Augustyna – ale także braciom i siostrom, którzy byli dla nich wzorem do naśladowania i źródłem inspiracji w życiu i wierze, jak to było w przypadku świętych Cyryla i Metodego, współpatronów Europy, czy świętego Benedykta i świętej Scholastyki. Kontynuując rozważania nad przykładami świętości zrodzonej w rodzinie, nie sposób nie wspomnieć o licznych przykładach świętych małżonków. Historia Kościoła rzeczywiście obfituje w świętych, którzy byli w związkach małżeńskich. Pierwszym przykładem, który przychodzi na myśl, gdy mowa o świętych małżonkach, jest z pewnością święty Józef i Maryja Panna, którzy wraz z Dzieciątkiem Jezus tworzą Świętą Rodzinę, która zawsze była punktem odniesienia dla każdej chrześcijańskiej rodziny.

Co więcej, Kościół katolicki zawsze wysoko cenił sakrament małżeństwa – świętą więź, która łączy mężczyznę i kobietę przed Chrystusem, początek wspólnej drogi życia, ale także wiary. Jest zatem nieuniknione, że istnieją święte pary małżeńskie, mężczyźni i kobiety, którzy przekroczyli proste doświadczenie chrześcijańskiego zjednoczenia, by zjednoczyć swoje dusze na jeszcze wyższym, bardziej uroczystym i świętym poziomie. Znaczenie tego związku zostało naturalnie przekazane ich dzieciom, od świętej Anny i Joachima, rodziców Maryi Panny, po Ludwika i Zelię Martin, rodziców świętej Teresy z Lisieux, a także pierwszą świętą parę małżeńską wspólnie kanonizowaną.

Kup:

Święta Rodzina popiersie z porcelany forma owalna 22 cm

Wykonana przez włoskiego rzeźbiarza. Dzieło przedstawia Józefa i Marię objętych i niosących w ramionach Dzieciątko Jezus.

Józef i Maryja

Wszyscy znamy historię zaślubin Maryi i Józefa, upamiętnioną 23 stycznia i uwiecznioną przez wielu wielkich artystów przeszłości, takich jak Rafael, żeby wymienić tylko jednego. W Ewangelii Mateusza (Mt 1,18-25) czytamy, że Maryja została zaręczona z Józefem, gdy wyjawiła mu, że jest w ciąży. Pamiętajmy, że dla Żydów małżeństwo składało się z dwóch etapów: oficjalnych zaręczyn, które były już małżeństwem pod każdym względem, oraz wprowadzenia panny młodej do domu pana młodego rok później. Zatem Maryja i Józef byli już w rzeczywistości małżeństwem. Święty Józef początkowo postanowił potajemnie się z nią rozwieść, aby nie narażać jej na skandal, ale potem, nawiedzony we śnie przez Archanioła Gabriela, który wyjawił mu prawdziwą naturę dziecka, postanowił pozostać przy niej i wypełnić swoje obowiązki męża i przybranego ojca małego Jezusa. „Zbudziwszy się ze snu, Józef uczynił tak, jak mu polecił anioł Pański: wziął Maryję za żonę, a ona urodziła syna i nadał mu imię Jezus” (Mt 1, 24-25).

Kup:

Gobelin Zaślubiny NMP 60×40 cm

Gobelin z tkaniny żakardowej ręcznie wykończony, w całości wykonany we Włoszech.

Józef i Maryja pobrali się i razem stworzyli pierwszą ikoniczną reprezentację rodziny: kochającego i opiekuńczego męża i ojca, młodą i czułą matkę, do której później dołączyło Dzieciątko Jezus. To jest model rodziny chrześcijańskiej, który wszyscy znamy, i warto zauważyć, jak to się zaczęło, gdy święty Józef stanął w obliczu ryzyka porzucenia, któremu zapobiegła jedynie boska interwencja i wielka wiara tego łagodnego i dobrego człowieka. W końcu Bóg wybrał Józefa z Nazaretu, tak jak wybrał Maryję, przeznaczając ich dla siebie, potomków rodu króla Dawida, przeznaczonych do życia w czystości i czystości.

Święta Anna i święty Joachim

Joachim i Anna najprawdopodobniej należeli do żydowskiej klasy kapłańskiej. Niestety, pomimo wielokrotnych prób, nie mogli mieć dziecka, podobnie jak Izmeria, siostra Anny, i jej mąż. Joachim, uciskany hańbą bycia ojcem, wycofał się na pustynię, do pasterzy, i tam właśnie ukazał mu się anioł zwiastujący rychłe narodziny syna. Anna miała to samo objawienie i oboje spotkali się pod Złotą Bramą Jerozolimy, gdzie pocałowali się, umacniając swój związek. Według legendy, z tego nieskończenie pocieszającego pocałunku narodziła się bezgrzeszna Maryja Panna.

Kup:

Niepokalane Poczęcie Murillo drewniana figurka

Niepokalane Poczęcie Murillo, drewniana figurka malowana Val Gardena.

Święci Elżbieta i Zachariasz

Święta Elżbieta, kuzynka Maryi (była córką Izmerii), i święty Zachariasz również nie mogli mieć dzieci. Oboje, będąc już w podeszłym wieku, podczas gdy Zachariasz pełnił swoje obowiązki w Świątyni, miał wizję: Archanioł Gabriel zapowiedział narodziny syna. Zachariasz jednak mu nie uwierzył, a Gabriel odebrał mu mowę. Dopiero po narodzinach dziecka, któremu, zgodnie z poleceniem Anioła, nadano imię Jan, Zachariasz odzyskał mowę. Dziecko miało pewnego dnia stać się Janem Chrzcicielem. Historia wizyty Maryi u jej kuzynki Elżbiety, gdy była w szóstym miesiącu ciąży, jest powszechnie znana z powitania Maryi gdy dziecko w jej łonie podskoczyło, rozpoznając przyszłą matkę Jezusa. Elżbieta powitała Maryję jako „błogosławioną między niewiastami”. To słynne Nawiedzenie Najświętszej Maryi Panny, upamiętnione przez Kościół 31 maja.

Akwila i Pryscylla

Święta Pryscylla i jej mąż, święty Akwila, byli dwojgiem Żydów nawróconych na chrześcijaństwo przez świętego Pawła, który był ich gościem podczas jego wizyty w Koryncie. Podążając za świętym, udali się do Efezu, a następnie do Rzymu, gdzie stali się apostołami Ewangelii i prawdopodobnie ponieśli męczeńską śmierć przez ścięcie.

Louis i Zelia Martin

Louis Martin i Marie-Azélie (Zélia) Guérin poznali się przy moście Saint-Léonard w Alençon w kwietniu 1858 roku i od tamtej pory połączyli swoje ludzkie i religijne doświadczenia, zawierając związek małżeński i pozostając razem aż do śmierci. Głęboko pobożni, oddani miłosierdziu i codziennej domowej liturgii modlitwy, miłosierdzia i praktyk pobożnych, byli rodzicami dziewięciorga dzieci. Pięć córek przeżyło i zostało zakonnicami, a wśród nich wyróżnia się święta Teresa od Dzieciątka Jezus, czyli Teresa od Dzieciątka Jezus i Najświętszego Oblicza, znana również jako święta Teresa z Lisieux, kanonizowana w 1925 roku i ogłoszona Doktorem Kościoła w 1997 roku. Zelia zmarła w 1877 roku, Ludwik w 1894 roku, a zostali beatyfikowani przez papieża Benedykta XVI w 2008 roku w Lisieux, jako pierwsi święci poślubieni. Kościół wspomina ich 12 lipca.

Kup:

Święta Teresa z Lisieux (Św. Teresa od Dzieciątka Jezus) drewno malowane Val Gardena

Święta Teresa z Lisieux (Św. Teresa od Dzieciątka Jezus), drewno malowane Val Gardena.

Święty Izydor i Święta Maria Toribia

Święty Izydor z Madrytu, znany również jako Święty Izydor Rolnik, i jego żona Maria Toribia byli bardzo biednymi rolnikami. Żyli około roku 1000 w Hiszpanii i dzielili życie wypełnione ciężką pracą, ale także pobożnością, religijnością i miłosierdziem wobec najuboższych. Obie analfabetki często przedkładały dialog z Bogiem nad pracę, wzbudzając w ten sposób zazdrość i zawiść innych. Będąc dla siebie nawzajem wzorem wiary i miłosierdzia, dzielili każdy ból i każdą radość, zjednoczeni łaską ducha, która przewyższała ich skromne warunki.

Święta Sylwia i święty Gordian

Święta Sylwia była matką papieża Grzegorza Wielkiego, świętego i doktora Kościoła. Ona i jej mąż Gordian mieszkali w Rzymie w VI wieku n.e.; ona była szlachcianką, on senatorem. Zjednoczeni miłością do Boga, żyli w dwóch rodzinach znanych z pobożności i duchowości. Dwie siostry Gordiana również prowadziły życie niemal monastyczne, łącząc pokutę z modlitwą. Kiedy Sylwia owdowiała, przyjęła regułę benedyktyńską i resztę życia spędziła dzieląc czas między modlitwą a działalnością charytatywną, zawsze troszcząc się o syna, który był w złym stanie zdrowia.

Czym byłyby święta bez słodyczy? Pamiętajmy jednak, aby wybrać odpowiednie składniki. Oto 5 przepisów na szybkie i łatwe, a zarazem bardzo wyjątkowe desery

Nie oszukujmy się: kiedy zaczyna się robić zimno, dni stają się krótsze, a zmierzch nadchodzi wcześnie skrywając się we mgle, nikt nie może oprzeć się chęci na kawałek ciasta w towarzystwie filiżanki gorącej herbaty. Do tego dodajmy jeszcze okres świąteczny, który od zawsze był okazją do delektowania się wytrawnymi i wyszukanymi potrawami w gronie naszych bliskich, a także do delektowania się wszystkimi tradycyjnymi słodyczami. I nie będziemy udawać, że to tylko dzieci cierpią z powodu nieodpartej ochoty na te ostatnie!

Jednak robiąc słodycze w domu, zawsze warto zwracać uwagę na wybierane składniki. My w Holyart zawsze byliśmy wielkimi zwolennikami autentyczności i wysokiej jakości produktów wszelkiego rodzaju. To nie przypadek, że zaopatrując nasz sklep zwracamy się wyłącznie do małych, lokalnych producentów, często działających w obrębie klasztorów, gdzie wciąż wykorzystywane są prastare receptury przekazywane od wieków przez mnichów i zakonnice. Mamy na myśli w szczególności produkty klasztorne, takie jak miody, dżemy i kompoty owocowe, ale także rzemieślniczą czekoladę i likiery często wykorzystywane w cukiernictwie.

W tym artykule chcielibyśmy zaproponować 5 przepisów na szybkie i łatwe desery, które są idealne na okres świąteczny, ale także na każdą okazję, kiedy dopadnie Cię ochota na słodkości. Są to proste ciasta ale wszystkie charakteryzują się obecnością specjalnego składnika, którego słaba jakość może zepsuć cały smak. O ile więc mąka, masło i jajka, które w mniejszym lub większym stopniu stanowią podstawę każdego ciasta, mogą być wybierane mniej starannie, o tyle w przypadku specjalnego składnika zalecamy preferowanie produktów wysokiej jakości: dobra czekolada, miód wytwarzany przez rzemieślników, likier destylowany w klasztorze, nadadzą Twojemu ciastu niepowtarzalny i naprawdę zaskakujący smak.

Ciasto miodowe

Ciasto miodowe Kup na Holyart

Ciastem, które jest bardzo proste w przygotowaniu a zarazem o wyjątkowym smaku, jest Ciasto Miodowe. Oczywiście wiele zależy od wyboru miodu najlepiej pasującego do tego ciasta. Każdy miód w rzeczywistości ma inne właściwości, jedne są słodsze, inne mają gorzki posmak, jeszcze inne są lekko aromatyzowane. Wybierz ten, który najlepiej odpowiada Twojemu gustowi. Ważne, aby Twój wybór padł na wysokiej jakości miód rzemieślniczy.

Oprócz miodu (150 g) potrzebne będą:
300 g mąki 00
150 ml mleka lub alternatywnie świeżej płynnej śmietany
120 ml oleju z nasion
50 g cukru
2 jajka
1 saszetka proszku do pieczenia
cukier puder

Całe jajka i cukier ubić mikserem aż do uzyskania piany. Powoli dodajemy mleko o temperaturze pokojowej, nadal ubijając, następnie miód, a na końcu olej. Teraz wystarczy dodać przesianą mąkę i proszek do pieczenia, wciąż ubijając mikserem. W międzyczasie włączyć piekarnik, najlepiej wentylowany, na 160°.

Gdy ciasto będzie ubite na gładką masę bez grudek, wlej je do formy wysmarowanej masłem i posypanej mąką. Piecz przez 55 minut. Użyj wykałaczki, aby upewnić się, że ciasto jest upieczone również w środku. Wyjmij pachnące ciasto miodowe z piekarnika i cierpliwie poczekaj aż ostygnie. Posyp cukrem pudrem i delektuj się smacznym kawałkiem, najlepiej w towarzystwie ulubionej herbaty.

Kremowe ciasto z ciemnej czekolady

Kremowe ciasto z ciemnej czekolady Kup na Holyart

Ważny jest również wybór dobrej czekolady jako podstawowego składnika ciasta. Oferujemy Państwu bogaty wybór czekolad produkowanych przez mnichów trapistów w klasztorze Frattocchie w Rzymie od 1880 roku. Są one wytwarzane w sposób rzemieślniczy i z najlepszych surowców, aby uzyskać doskonały rezultat.

Ciasto czekoladowe to wspaniały poprawiacz humoru, szczególnie w okresie zimowym, ale nie tylko. Proponujemy Wam przepis z orzechami laskowymi i czekoladą, bez mąki i drożdży, więc jest idealny również dla osób mających problem z nietolerancją glutenu. Rezultat Cię zaskoczy: chrupiący na zewnątrz, miękki i rozpływający się w środku!

Potrzebujemy:
200 g ciemnej czekolady
200 g miękkiego masła
200 g zmielonych prażonych orzechów laskowych
30 g gorzkiego kakao
200 g cukru
4 jajka w temperaturze pokojowej
1 szczypta soli

Następnie będziesz mógł wzbogacić twój czekoladowy tort o pyszną polewę z kremu orzechowego, wykonaną poprzez wymieszanie 80 g roztopionej ciemnej czekolady z 2 łyżkami masła z orzechów laskowych. Do dekoracji użyj orzechów laskowych lub posiekanych orzechów laskowych.

Najpierw rozpuść czekoladę, najlepiej w kąpieli wodnej, aby uniknąć przypalenia. W czasie, gdy będzie się chłodzić, oddzielamy żółtka od białek i te ostatnie ubijamy z 50 g przygotowanego cukru. Resztę cukru przełóż do miksera planetarnego z hakiem K i ubujaj z masłem do uzyskania kremowej konsystencji. W międzyczasie rozgnieć orzechy laskowe w drobny jak mąka proszek i wymieszaj z kakao. Teraz dodajemy żółtka jadno po drugim do masła i następnie proszek z orzechów laskowych oraz kakao, nadal miksując. Na koniec dodajemy roztopioną czekoladę, cały czas mieszając, i w końcu białka ubite na sztywno, mieszając je delikatnie szpatułką. Ciasto należy piec w nagrzanym piekarniku w temperaturze 170° przez 40-45 minut, w formie o średnicy 22 cm wysmarowanej tłuszczem i wyłożonej papierem do pieczenia. Przed wyjęciem ciasta czekoladowego z piekarnika, pozostawić je w wyłączonym piekarniku z uchylonymi drzwiczkami na co najmniej 10 minut. Po wyjęciu ciasta z piekarnika odwróć je na talerz i pozostaw do ostygnięcia.

Ciasto z tabliczkami czekolady

Kolejne ciasto czekoladowe, tym razem wysokie, miękkie i puszyste, idealne na śniadanie i przekąski. Również w tym przypadku polecamy wybrać czekoladę najwyższej jakości, aby zagwarantować doskonały efekt.

Oprócz tabliczki 100 g ciemnej czekolady, zaopatrz się w:

190 g cukru pudru
3 jajka
startej skórki z 1 cytryny
100 g mleka pełnego
100 g oleju z nasion
350 g 00 mąki
16 g proszku do pieczenia
1 szczypta soli

Następnie potrzebna będzie forma z wyciętym środkiem o średnicy 26 cm. Włączamy piekarnik na 180°.

Ten przepis jest również szybki i łatwy. Tym razem nie trzeba roztapiać czekolady. Po
ubiciu razem jajek, cukru i skórki z cytryny, do których następnie dodamy mleko i olej, dodajemy przesianą mąkę wraz z proszkiem do pieczenia. Połowę masy wlać do wysmarowanej masłem i posypanej mąką formy, na wierzchu rozłożyć połowę grubo posiekanej tabliczki czekolady, następnie przykryć resztą masy i kolejnymi kawałkami czekolady. Piec w nagrzanym piekarniku przez 35-40 minut. Przed pochłocięciem smakołyka, pozwól mu trochę ostygnąć.

Ciasto szafranowe

Ciasto szafranowe? Na pewno nietypowe ale bardzo aromatyczne. Jego niepowtarzalny zapach wystarczy aby ślinka leciała z buzi. Oczywiście trzeba będzie wybrać szafran najwyższej jakości. Proponujemy najczystszy szafran z Maremmy uprawiany przez mnichów z klasztoru Siloe, którzy cierpliwie zbierają go ręcznie, kwiat po kwiecie.

Przygotuj formę do pieczenia o średnicy 22 cm, wysmarowaną masłem i wyłożoną papierem do pieczenia i włącz piekarnik na 180°.

Oto składniki:
mąka z orzechów laskowych 120 g
mąka 00 100 g
jajka 4
cukier 170 g
masło 170 g
skrobia ziemniaczana 60 g
szafran 0,15 g słupków, lub jeśli wolisz 1 saszetka szafranu w proszku
proszek do pieczenia 10 g
cukier puder

Jajka ubić z połową cukru w mikserze planetarnym lub zwykłym mikserem. Szafran wymieszać z resztą cukru, a następnie dodać do ubitych jaj i dalej ubijać masę. Roztopić masło i w czasie, gdy stygnie, przesiać mąkę, skrobię i proszek do pieczenia. Na koniec dodajemy mąkę z orzechów laskowych. Do masy jajeczno-cukrowej dodawać po jednej łyżce mieszankę mączną. Dobrze wymieszać i na końcu dodać roztopione masło. Piec przez 30 minut i delektuj się zapachem! Pozostaw szafranowe ciasto do ostygnięcia przed posypaniem go cukrem pudrem.

Ciasto z likierem pomarańczowym

Tort likierowy może być prostym, ale wyrafinowanym deserem, odpowiednim dla podniebienia zarówno dorosłych, jak i dzieci. Zwłaszcza jeśli użyjesz najwyższej jakości likieru pomarańczowego, takiego jak nasz eliksir pomarańczowy, który jest słodki, wykonany tylko z uwodnionego alkoholu, cukru i naparu ze skórki pomarańczowej. Jest tak dobry, że nie będziecie mogli się oprzeć, by nie delektować się nim popijając go po użyciu go do ciasta, być może na zakończenie posiłku. Oprócz tego, że jest bardzo aromatyczny, bardzo dobrze działa na trawienie.

Ciasto z likierem pomarańczowym jest bardzo lekkie, puszyste i pachnące. Oprócz likieru zawiera również skórkę i sok z pomarańczy i cytryn, dzięki czemu ma bardzo odświeżający efekt.

Przygotować formę o średnicy 22-24 cm z wyciętym środkiem wysmarowaną tłuszczem lub masłem. Następnie potrzebujemy
3 jajka
200 g cukru pudru
350 g mąki 00
sok i starta skórka z 2 pomarańczy
starta skórka z 1 cytryny
70 ml oleju z nasion
16 g proszku do pieczenia
2 łyżki likieru pomarańczowego

Na polewę:
4 łyżki marmolady pomarańczowej
2 łyżki wody

Jajka ubić z cukrem, następnie dodać olej z nasion, startą skórkę pomarańczową i cytrynową, soki i likier pomarańczowy. Gdy płynne składniki się połączą, dodajemy przesianą mąkę i proszek do pieczenia i pieczemy przez 40 minut w nagrzanym do 170° piekarniku.
Podczas gdy ciasto się piecze, przygotuj pomarańczową glazurę, podgrzewając na bardzo małym ogniu przez około 3 minuty, marmoladę w rondelku z 2 łyżkami wody. Nie przestawaj mieszać aż do uzyskania gładkiego, płynnego krem, który następnie przecedzisz przez sitko. Tym bardzo aromatycznym płynem należy wielokrotnie skropić pomarańczowe ciasto, aby uzyskać aromatyczny i pyszny efekt. Smacznego!

Święty Ambroży jest jednym z patronów Mediolanu i jest czczony przez wszystkie kościoły chrześcijańskie. Poznajmy go bliżej i dowiedzmy się, jak został biskupem (wbrew sobie) i dlaczego wciąż jest tak kochany w Mediolanie.

Dzień Św. Ambrożego obchodzony jest 7 grudnia, w przeddzień Niepokalanego Poczęcia. Nie jest to dzień jego śmierci, która nastąpiła 4 kwietnia 397 roku n.e., ale dzień, w którym został wybrany na biskupa miasta Mediolan. Najbardziej zaskakujące jest to, o czym opowiemy później, że w tym czasie Ambroży nie przyjął nawet chrztu! Mimo to jego głębokie człowieczeństwo i sztuka oratorska w której się wyróżniał, uczyniły go tak bliskim mieszkańcom miasta, że domagali się jego wyboru.

Ambroży jest wspominany przez Kościół jako jeden z jego czterech najważniejszych doktorów, obok św. Hieronima, św. Augustyna i św. Grzegorza Wielkiego. Jest też jednym z Ojców Kościoła, jednym ze świętych, którzy przez wiarę i naukę pomagali go wzbogacać i budować.

Do dziś dzień św. Ambrożego  jest w Mediolanie bardzo popularny. Ludzie wykorzystują święto, by udać się na koncert „Oh Bej, Oh Bej!”. , najsłynniejszy w mieście jarmark świąteczny, na którym można znaleźć niezliczoną ilość rękodzieła, ozdób świątecznych i szopek. Można jeść pieczone kasztany i pić grzane wino. W bazylice św. Ambrożego, zbudowanej przez niego w latach 379-386, odprawiana jest uroczysta msza święta według ustanowionego przez niego rytu ambrozjańskiego.

Ze świętym Ambrożym związanych jest wiele przysłów: „Bez śniegu w Świętego Ambrożego zima będzie smutna”, „W Świętego Ambrożego mróz piecze”, „W Świętego Ambrożego mąka i piec”.

Święty Ambroży: historia

Wśród patronatów św. Ambrożego jeden jest szczególny: patronat pszczół i pszczelarzy. Wiąże się z tym ciekawa legenda. Gdy święty był tylko niemowlęciem w pieluchach i spał w kołysce na swoim podwórku, przeleciał nad nim rój pszczół i zanim ktokolwiek zdążył zainterweniować, wylądował na jego twarzy, a pszczoły dostały się do jego ust. Legenda głosi, że stąd wzięła się jego cudowna elokwencja, gdyż pracowite owady przynosiły mu do ust słodycz miodu, gdy jeszcze nie umiał mówić.

Miód Akacjowy, 1000 gr, Camaldoli
Kup na Holyart

Miód wielokwiatowy 500 g Opactwo Św. Maria z Finalpii
Kup na Holyart

Miód kasztanowy 500 g Camaldoli
Kup na Holyart

Święty Ambroży, a właściwie Aureliusz Ambrosius, urodził się w latach 334-339 w Trewirze w Galii, jako syn dwóch członków najważniejszych rzymskich rodzin senatorskich. W rzeczywistości jego matka należała do rodziny Aureliana, a ojciec do rodziny Simmacusa. Oboje byli konwertytami na chrześcijaństwo. Ojciec Aureliusza przebywał w Trewirze jako prefekt praetorium, a i on sam od dziecka był przeznaczony do kariery politycznej i administracyjnej. Po śmierci ojca, Aureliusz wraz z rodziną wrócił do Rzymu, gdzie kontynuował naukę, a później brał udział w życiu publicznym miasta.

To właśnie podczas kontynuowania kariery politycznej Aureliusz przybył do Mediolanu. Otrzymał stanowisko namiestnika Annonarii Italii dla rzymskiej prowincji Aemilia et Liguria, której siedziba znajdowała się w Mediolanie, na dworze cesarza Walentyniana I. Jako prawnik, Aureliusz wykazał się szczególną biegłością w utrzymywaniu równowagi i pokoju między arianami i katolikami, pomimo napiętych stosunków między tymi dwoma odłamami. Wynikało to z jego wielkiej elokwencji, poczucia sprawiedliwości i rygoru, który nie przeszkadzał mu być miłosiernym wobec wszystkich.

Powszechna zgoda, jaką zaprowadził w mieście, sprawiła, że choć nie przyjął jeszcze chrztu, to po śmierci ariańskiego biskupa Aussentiusa w 374 r. jednogłośnie powołano go na biskupa Mediolanu.

Ambroży najpierw odmówił, próbował zrujnować nawet własną reputację w oczach swoich zwolenników, a w końcu próbował uciec z miasta. Mediolańczycy dokonali jednak wyboru i ostatecznie Aureliusz pogodził się z faktem, przyjmując, że taka musi być również wola Boga. Przyjął powołanie, przyjął chrzest i 7 grudnia 374 roku został biskupem Mediolanu.

Od tego momentu Ambroży robił wszystko, aby uzupełnić braki w znajomości Pisma Świętego. To on wprowadził na Zachód praktykę lectio divina, czyli praktykę studiowania i modlitwy, która zaleca duchowe zjednoczenie z Bogiem poprzez czytanie Pisma Świętego. Metoda ta stała się również podstawą jego kazań. To dzięki jego kazaniom na chrześcijaństwo nawrócił się między innymi św. Augustyn.

Jako biskup, Ambroży prowadził ascetyczną egzystencję, przekazując cały swój majątek ubogim i niestrudzenie pracując na rzecz pomocy najbardziej potrzebującym obywatelom.

Za jego kadencji wybudowano kilka bazylik, w tym tę, która stała się później bazyliką św. Ambrożego.

Święto Świętego Ambrożego w Mediolanie

Msza święta odprawiana w rycie ambrozjańskim 7 grudnia w bazylice Świętego Ambrożego w Mediolanie nie jest zwykłą mszą. Element religijny miesza się tam z popularnym i jest wydarzeniem, które jest głęboko przeżywane przez wszystkich mediolańczyków, zarówno praktykujących, jak i niepraktykujących. Arcybiskup Mediolanu odprawia mszę według starożytnego rytuału, który pozostał niezmieniony przez wieki.

Kup:

Święty Ambroży z ulem drewno kolorowe Val Gardena

Figura z drewna klonowego wykonana i następnie pomalowana ręcznie przez rzemieślników malarzy z Val Gardena…

Uroczystość św. Ambrożego w Mediolanie poprzedza uroczystość Niepokalanego Poczęcia i rozpoczyna okres Bożego Narodzenia. To nie tylko jarmark świąteczny, choć tradycyjny jarmark Oh bej! Oh bej!, przyciąga tysiące ludzi i trwa przez cztery dni wzdłuż ulic centrum miasta, wokół ogrodów Castello Sforzesco, od 7 grudnia do 10 grudnia. Niecodzienna nazwa targów wywodzi się podobno z legendy. W 1510 roku papież Pius IV wysłał dary dla mieszkańców Mediolanu za pośrednictwem Giannetto Castiglione, pierwszego Wielkiego Mistrza Zakonu Świętego Maurycego i Łazarza. Szczególnie dzieci przyjęły radośnie wszystkie te prezenty, wykrzykując Oh belli! Oh belli! (Jakie piękne! Jakie piękne!)

Jarmark ma również duże znaczenie gastronomiczne, pojawiają się na nim typowe słodycze, grzane wino aby zwalczyć zimno, oraz wędzone kasztany.

Od lat 50. ubiegłego wieku, święto św. Ambrożego w Mediolanie zbiega się z otwarciem sezonu operowego w mediolańskim teatrze La Scala.

Bazylika św. Ambrożego

Wspomnieliśmy już o licznych bazylikach zbudowanych z polecenia Ambrożego. Bazylika, która jest mu poświęcona znajduje się na południowy zachód od miasta i pierwotnie nosiła nazwę Basilica Martyrum. W rzeczywistości, kiedy Ambroży kazał ją zbudować w latach 379-386, przeznaczył ją do przechowywania relikwii wielu męczenników (Satyrusa, Wiktora, Nabora, Vitale, Feliksa, Walerii, Gerwazego i Protazego).

Gdy Ambroży zmarł, bazylika zmieniła nazwę i została powiększona. Poprzedzona jest dużym quadriporticusem i posiada dwie dzwonnice, Mnichów i Kanoników. Jednym z jej szczególnych elementów jest Złoty Ołtarz, czyli Ołtarz Vuolvino, nazwany tak od nazwiska rzeźbiarza, który wykonał go w latach 824-859. Jest to wspaniały przykład złotnictwa z okresu karolińskiego, składający się ze złotych i złoconych płyt srebrnych, zamontowanych na drewnianej konstrukcji, a następnie udekorowanych kamieniami szlachetnymi i emaliami. Ponieważ apsyda jest dwupoziomowa, ołtarz służy jako osłona krypty, w której znajdują się relikwie świętych Gerwazego, Protazego i Ambrożego. Na górnym poziomie mieści się drewniany chór.

Kolejną ciekawostką Bazyliki św. Ambrożego jest Kolumna Diabła. Według legendy, diabeł chcąc skusić św. Ambrożego, próbował przebić go własnymi rogami, ale utknął w kolumnie. Na dowód tego faktu są widoczne obok siebie dwa otwory, z których podobno można wyczuć siarkowy odór pochodzący ze Styksu, piekielnej rzeki.