Miesiąc październik jest poświęcony Różańcowi Świętemu. Dowiedzmy się więcej o różańcu św. Michała Archanioła, jego mocy, obietnicach, których spełnienie gwarantuje nabożeństwo do Archanioła, oraz o modlitwie.

Różaniec św. Michała Archanioła, zwany także Różańcem Aniołów lub Koronką św. Michała Archanioła, jest jednym z najbardziej znanych i najpotężniejszych różańców w historii. Pamiętamy o nim w październiku, miesiącu poświęconemu  różańcowi, który jest najskuteczniejszą modlitwą przeciwko szatanowi, najwyższym wyrazem pobożności i poszukiwaniem pocieszenia dla chrześcijanina.

Powody, dla których październik jest miesiącem poświęconym różańcowi, są przede wszystkim historyczne. To właśnie 7 października 1571 r. rozegrała się jedna z najkrwawszych i najbardziej decydujących bitew między chrześcijanami a Turkami: bitwa pod Lepanto.

Kup:

Różaniec Święty Michał szkło turkusowe 6 mm

Różaniec, który można nosić na szyi, z koralikami zrealizowanymi ze szkła.

Legenda głosi, że papież Pius V, po zaleceniu wszystkim chrześcijańskim siłom zbrojnym odmawiania różańca przed rozpoczęciem bitwy, był tak pewny wstawiennictwa Matki Bożej wzywanej przez różaniec, które zadecydowałoby o wyniku bitwy, że wydał rozkaz bicia w dzwony na znak zwycięstwa jeszcze przed jej zakończeniem, tak aby aż do Rzymu było wiadomo, że chrześcijanie wygrali.

Jako podziękowanie dla Maryi Panny, papież ustanowił później święto Matki Bożej Zwycięskiej, które jego następca, Grzegorz XIII, przemianował na święto Najświętszej Maryi Panny Różańcowej.

Kup:

Święty Michał Archanioł żywica 15 cm Fontanini

Figura z żywicy przedstawiająca Świętego Michała Archanioła.

Inna bitwa, o mniejszym znaczeniu historycznym, miała miejsce 31 lipca 1646 r. między katolicką flotą Filipin a Holendrami. Również przy tej okazji wzywano szczególnej opieki Matki Bożej, poprzez odmawianie Różańca Świętego. Filipiny osiągnęły zwycięstwo i wolność.

Już w X wieku zaczęto zachęcać do odmawiania różańca jako formy pobożności, szczególnie mężczyzn i kobiety, którzy nie potrafili czytać i pisać. Najpierw kartuzi, a później zakony żebracze, promowali praktykę odmawiania krótkich litanii jako przejaw miłości i uwielbienia przez najskromniejszych ludzi, którzy zwracali się do Boga o słodkie wstawiennictwo Dziewicy.

W późnym średniowieczu Bractwa Różańca Świętego utworzone przez Piotra z Werony, kaznodzieję należącego do zakonu dominikanów, rozpowszechniły tę formę modlitwy, której według tradycji ich założyciel, św. Dominik, nauczył się bezpośrednio od samej Dziewicy Maryi, która podarowała mu pierwszy różaniec, gdy przebywał w Tuluzie, walcząc z herezją albigensów. Dziewica poleciła mu również piętnaście obietnic i zapewniła, że Różaniec pozwoli mu powstrzymać herezję bez użycia przemocy.

Dziś, podobnie jak wtedy, to sama Matka Boża zachęca nas do odmawiania Różańca, abyśmy utrwalali ten akt miłości i zaufania wobec Boga. Odmawianie Różańca jest dziś nadal szeroko rozpowszechnioną praktyką uzyskiwania odpustów dzięki wstawiennictwu Matki Bożej, uzyskiwania łask dla siebie i swoich bliskich, ale także sposobem modlitwy o zbawienie świata, o pokój między ludźmi.

Dlaczego różaniec św. Michała Archanioła jest tak sławny?

Mówi się, że ta szczególna modlitwa różańcowa została przekazana przez samego Archanioła Michała podczas prywatnego objawienia portugalskiej mniszce karmelitance Antónii de Astónaco.

Antónia z Astónaco opowiedziała, że Archanioł Michał zachęcił ją do oddawania czci Bogu i wszystkim aniołom poprzez odmawianie dziewięciu specjalnych wezwań, po jednym dla każdego z niebiańskich chórów, wraz z Ojcze nasz i do sekwencji Zdrowaś Mario. W ten sposób narodził się Różaniec św. Michała Archanioła, który gwarantuje wsparcie aniołów dla siebie i swoich bliskich, a po śmierci wyzwolenie z czyśćca dla osoby, w intencji której odmawia się Różaniec.

Kup:

Różańce i pudełka na różańce

Koronka Różańca jest tradycyjnym sposobem odmawiania Świętego Różańca.

W 1851 r. papież Pius IX zatwierdził tę modlitwę i udzielił szeregu odpustów tym, którzy odmawiali koronkę:

– Odpust częściowy dla odmawiających koronkę ze skruszonym sercem;

– Odpust częściowy dla tych, którzy noszą Różaniec Michała Archanioła i ucałują zawieszony na nim medalik Świętych Aniołów;

– Odpust zupełny dla tych, którzy odmówią Różaniec św. Michała Archanioła raz w miesiącu, pod warunkiem, że w dniu wybranym na nabożeństwo okażą prawdziwą skruchę i pomodlą się w intencjach wyszczególnionych przez Papieża (wywyższenie Kościoła katolickiego, szerzenie wiary, wyeliminowanie herezji, nawrócenie grzeszników, prawdziwa zgoda między narodami);

– Odpust zupełny dla odmawiających różaniec w święto Objawienia św. Michała Archanioła (8 maja); w święto Archaniołów Michała, Gabriela i Rafała (29 września) oraz w święto Świętych Aniołów Stróżów (2 października).

Koronka do Świętego Michała Archanioła

Michała do Archanioła składa się z dziewięciu części, z których każda zawiera trzy paciorki dla Zdrowaś Maryjo i jeden dla Ojcze Nasz. Poniżej krzyża znajdują się cztery paciorki symbolizujące cztery Ojcze nasz, które należy odmówić po wezwaniu do dziewięciu chórów anielskich na cześć czterech Archaniołów i Anioła Stróża. Medalik z zawieszką przedstawia z jednej strony św. Michała Archanioła pokonującego diabła, tak jak go często widzimy na figurach św. Michała Archanioła, a z drugiej Anioła Stróża. Jedną ze szczególnych cech tego różańca jest to, że jest bardzo potężny w wypędzaniu diabła i ochronie noszącego go przed jego pokusami i pułapkami.

Kup:

Święty Michał Archanioł

Święty Michał Archanioł,którego imię znaczy 'ktoż jak Bóg!’.

Modlitwa Świętego Michała Archanioła

Oto Różaniec do Świętego Michała i modlitwy poświęcone Archaniołowi:

Sposób odmawiania

1. Boże wejrzyj ku wspomożeniu memu.
2. Panie, pospiesz ku ratunkowi memu.
3. Chwała Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu.
4. Jak było na początku, teraz i zawsze i na wieki wieków. Amen.

POZDROWIENIE I — na cześć Chóru Serafinów

Ojcze nasz i 3 Zdrowaś „Maryjo,

Za przyczyną św. Michała Archanioła i niebiańskiego Chóru Serafinów zapal nas, Panie ogniem doskonałej miłości. Amen.

POZDROWIENIE II — na cześć Chóru Cherubinów

Ojcze nasz i 3 Zdrowaś Maryjo.

Za przyczyną św. Michała Archanioła i niebiańskiego Chóru Cherubinów udziel nam, Panie, łaski opuszczenia drogi grzechu, a postępowania drogą doskonałości chrześcijańskiej. Amen.

POZDROWIENIE III — na cześć Chóru Tronów

Ojcze nasz i 3 Zdrowaś Maryjo.

Za przyczyną św. Michała Archanioła i niebiańskiego Chóru Tronów wlej, Panie, w serca nasze ducha prawdziwej i szczerej pokory. Amen.

POZDROWIENIE IV — na cześć Chóru Panowań

Ojcze nasz i 3 Zdrowo Maryjo.

Za przyczyną św. Michała Archanioła i niebiańskiego Chóru Panowań daj nam, Panie, łaskę panowania nad naszymi zmysłami i naprawienia skażonych namiętności. Amen.

POZDROWIENIE V — na cześć Chóru Mocarstw

Ojcze nasz i 3 Zdrowaś Maryjo.

Za przyczyną św. Michała Archanioła i niebiańskiego Chóru Mocarstw zachowaj, Panie, dusze nasze od zasadzek i pokus szatana Amen.

POZDROWIENIE VI — na cześć Chóru Potęg

Ojcze nasz i 3 Zdrowaś Maryjo.

Za przyczyną św. Michała Archanioła i Chóru przedziwnych Potęg niebiańskich użycz nam, Panie, zwycięstwa w pokusach i zbaw ode złego. Amen.

POZDROWIENIA VII — na cześć Chóru Księstw

Ojcze nasz i 3 Zdrowaś Maryjo.

Za przyczyną św. Michała Archanioła i niebiańskiego Chóru Księstw napełnij nas, Panie, duchem prawdziwego i szczerego posłuszeństwa. Amen.

POZDROWIENIE VIII — na cześć Chóru Archaniołów

Ojcze nasz i 3 Zdrowaś Maryjo.

Za przyczyną św. Michała Archanioła i niebiańskiego Chóru Archaniołów obdarz nas, Panie, wytrwałością w wierze i w dobrych uczynkach, abyśmy mogli osiągnąć chwałę w niebiosach. Amen.

POZDROWIENIE IX — na cześć Chóru Aniołów

Ojcze nasz i 3 Zdrowaś Maryjo.

Za przyczyną św. Michała Archanioła i niebiańskiego Chóru wszystkich Aniołów spraw, Panie, abyśmy doznając od nich opieki w tym życiu zostali zaprowadzeni do chwały wiecznej w niebie. Amen.

Na cześć św. Michała Archanioła Ojcze nasz.

Na cześć św. Gabriela Archanioła Ojcze nasz.

Na cześć św. Rafała Archanioła Ojcze nasz.

Na cześć swego Anioła Stróża Ojcze nasz.

Antyfona

Najchwalebniejszy Książę św. Michale, Zwierzchniku i Wodzu zastępów niebieskich, obrońco dusz, pogromco zbuntowanych duchów, przyboczny sługo królewskiego Domu Bożego, a po Jezusie Chrystusie przedziwny nasz Hetmanie, racz w swej nadziemskiej doskonałości i mocy ratować od złego nas, którzy z ufnością uciekamy się do Ciebie; spraw; abyśmy pod skrzydłami Twej niezrównanej opieki codziennie postępowali w wiernej służbie naszego Boga.

1. Przybądź, św. Michale Archaniele,
2. Na pomoc ludowi Bożemu.

Lub

Święty Michale Archaniele, wspomagaj nas w walce, a przeciw niegodziwości i zasadzkom złego ducha bądź naszą obroną. Niech go Bóg pogromić raczy, pokornie o to prosimy, a Ty Wodzu zastępów anielskich, szatana i inne złe duchy, które na zgubę dusz ludzkich po tym świecie krążą, mocą Bożą strąć do piekła. Amen.

Módlmy się:

Wszechmogący wieczny Boże, który cudem dobroci i miłosierdzia dla zbawienia wszystkich ludzi wybrałeś chwalebnego Archanioła św. Michała na Księcia swego Kościoła, dozwól błagamy, aby ten święty Archanioł uwolnił nas swą dobroczynną prawicą od wszelkich nieprzyjaciół tak tych, którzy nas teraz dręczą, jak i tych którzy w godzinę śmierci czyhać będą Ba naszą zgubą oraz by zaprowadził nas przed oblicze Majestatu Twego. Przez zasługi Jezusa Chrystusa Pana naszego. Amen.

Kim byli 12 apostołowie, towarzysze Jezusa w krótkim okresie Jego misji, którym powierzył zadanie niesienia Słowa Bożego światu?

Kiedy mówimy o życiu Jezusa, często wyobrażamy sobie Go samotnie, głoszącego kazania, niosącego pociechę i nadzieję najbardziej potrzebującym oraz czyniącego cuda. Nawet wspominając Jego Mękę i śmierć na krzyżu, niewiele postaci jest wspomnianych w Ewangeliach obok Niego. Prawda jest jednak taka, że od początku swojej misji Chrystus rzadko był sam, ponieważ od razu zaczął gromadzić wokół siebie uczniów, którzy podążali za Nim wszędzie i dzielili z Nim każdy aspekt życia. Tradycja mówi o 70 uczniach, spośród których Jezus wybrał 12 szczególnie bliskich mężczyzn, z którymi dzielił Ostatnią Wieczerzę i którym powierzył zadanie szerzenia Jego przesłania, Słowa Zbawienia, którego był ambasadorem i zwiastunem.

Jednemu z nich, Piotrowi, zlecił założenie Kościoła. W Ewangeliach Marka i Łukasza istnieje wyraźna różnica między apostołami a uczniami, podczas gdy w Ewangelii Mateusza dwunastu apostołów utożsamia się z wszystkimi, którzy podążali za Jezusem. Wszyscy apostołowie, z wyjątkiem Judasza Iskarioty, są uznawani za świętych i błogosławionych.

Imiona 12 apostołów

Według tradycji Jezus wybrał 12 apostołów, podobnie jak było 12 plemion Izraela. Już wcześniej podkreślaliśmy, jak ważne były liczby w kulturze i religii żydowskiej. Pisma Święte są pełne silnej symboliki liczbowej, gdzie liczby rzadko są używane tylko do oznaczenia ilości, ale raczej jako symbole rzeczywistości ludzkich lub związanych z Bogiem. W szczególności liczba 12 i jej wielokrotności pojawiają się w wielu fragmentach Biblii. 12 było plemion Izraela, każde z nich pochodziło od jednego z 12 synów Jakuba; 24 było Starców, którzy pojawiają się w Apokalipsie Jana, siedzących na odpowiedniej liczbie tronów; 12 gwiazd tworzy koronę kobiety obleczonej w słońce, która symbolizuje Kościół, również w Apokalipsie.

Znaczenie liczby 12 w odniesieniu do apostołów jest potwierdzone faktem, że po zdradzie Judasza, gdy pozostali w jedenastu, konieczne było natychmiastowe znalezienie zastępcy, aby powrócić do pełni zamierzonej przez Jezusa: tak został wybrany Maciej.

Zatem kim byli 12 apostołowie? Oto ich imiona: Piotr i jego brat Andrzej, Jakub i Juda Tadeusz, również bracia i kuzyni Jezusa, Jakub i jego brat Jan, Mateusz, Filip, Tomasz, Judasz Iskariota, Bartłomiej, Szymon zwany Zelotą lub Kananejczykiem. Do nich dołączył Maciej, który zastąpił zdrajcę Judasza Iskariotę.

Paweł z Tarsu nigdy nie poznał Jezusa, ale jest nazywany „apostołem pogan”, ponieważ niósł Słowo Boże wśród Greków i Rzymian, osiągając niezliczone nawrócenia.

Zawody dwunastu apostołów

Co robili apostołowie, zanim odpowiedzieli na wezwanie Jezusa?
Piotr i jego brat Andrzej byli rybakami, podobnie jak Jakub, Jan i Filip. Z rybaków ryb stali się rybakami ludzi.
Mateusz pracował jako celnik, czyli poborca podatkowy, podczas gdy Judasz Iskariota był skarbnikiem apostołów, odpowiedzialnym za jałmużny, które im dawano.
Juda Tadeusz, apostoł o wielkim sercu, prawdopodobnie był rolnikiem i był żonaty. Może to właśnie on był panem młodym na słynnym weselu w Kanie.

Czym są Dzieje Apostolskie?

To część Nowego Testamentu, piąta księga zaraz po Ewangeliach, która opowiada, co stało się z uczniami i Kościołem jerozolimskim po wniebowstąpieniu Jezusa, skupiając się na pierwszych misjach apostołów, życiu Kościoła w Antiochii, Soborze Jerozolimskim oraz podróżach św. Pawła aż do jego przybycia do Rzymu. Dzieło to zostało przypisane Łukaszowi, lekarzowi i towarzyszowi Pawła, który miał je napisać między 70 a 90 rokiem n.e. Jest podzielone na 28 rozdziałów i stanowi cenny dokument, ponieważ pozwala zrozumieć, jak szybko przesłanie ewangeliczne rozprzestrzeniło się w basenie Morza Śródziemnego zaraz po śmierci Jezusa.

Listy Apostolskie

W starożytności listy często służyły jako środek przekazywania wiedzy i nauki. Listy apostolskie również odegrały dużą rolę w szerzeniu przesłania ewangelicznego oraz w zjednoczeniu wszystkich nowych wspólnot chrześcijańskich w krajach nad Morzem Śródziemnym.

Razem z Dziejami Apostolskimi i kanonicznymi Ewangeliami, listy te są częścią kanonu Nowego Testamentu i zawierają listy napisane między 50 a 100 rokiem n.e., 13 przypisanych św. Pawłowi oraz 7 listów „katolickich” lub „kanonicznych”: 1 Jakuba, 2 Piotra, 3 Jana, 1 Judy. List do Hebrajczyków przez wieki przypisywano Pawłowi, ale jego autorstwo jest niepewne. Pewne jest, że Paweł, apostoł, który nie poznał Jezusa, był jednym z najgorliwszych i najniezłomniejszych apostołów, a jego listy są tego świadectwem.

Kup:

Święty Paweł książka miecz figurka z żywicy 12 cm

Figurka przedstawia Świętego Pawła z Tarsu z książką w ręku i mieczem w drugiej.

Różnica między apostołami a uczniami

Wspomnieliśmy już o różnicy między 70 uczniami a 12 apostołami.

W rzeczywistości, raz ustaleni, kim byli kanoniczni apostołowie, możemy uważać za apostoła każdego naśladowcę Jezusa, który po Jego śmierci i zmartwychwstaniu zdecydował się głosić Jego Słowo na świecie.

Ale właściwie apostołami są tylko ci, którzy po wniebowstąpieniu Jezusa do nieba zostali przez Niego samego obdarzeni misją niesienia Jego przesłania zbawienia światu. Dlatego Jezus zesłał na tych wybranych Ducha Świętego w dzień Pięćdziesiątnicy i nakazał ich przywódcy, Piotrowi, założenie Kościoła i jego rozprzestrzenienie.

Co zrobili apostołowie po śmierci Jezusa

Po śmierci Mesjasza apostołowie rozdzielili się i zaczęli głosić Dobrą Nowinę, niosąc ją światu. Niestety, napotkali opór tych, którzy nie akceptowali nowej religii przyniesionej przez Jezusa i przez nich promowanej.

Wszyscy apostołowie zginęli męczeńsko, byli torturowani i zabijani za swoją wiarę, co czyni ich przykład wciąż cennym i ważnym. Fakt, że apostołowie przyjęli swój los, świadczy o tym, że rzeczywiście byli świadkami cudu zmartwychwstania Jezusa i dlatego wiedzieli, że każde Jego słowo było prawdziwe, gdy starali się je szerzyć na świecie.

Kup:

Chrystus Zmartwychwstały i Kapłan Król

Kategoria o tematyce wielkanocnej dedykowana krucyfiksom z Chrystusem Zmartwychwstałym.

Zostało zaprezentowane logo Jubileuszu 2025, wybrane spośród prawie trzystu propozycji. Jest ono symbolem nadziei i braterstwa, który poprowadzi nas w pielgrzymce wiary podczas Roku Świętego.

Podczas gdy trwają przygotowania do Roku Świętego 2025, którego bogaty kalendarz został opublikowany a hymn został wykonany po raz pierwszy, logo Jubileuszu również zaczyna się rozprzestrzeniać. Jest ono bogate w symbolikę reprezentującą główne tematy Roku Świętego: nadzieję, miłosierdzie i braterstwo.

Logo zostało zaprezentowane 28 czerwca na konferencji prasowej w Sala Regia Pałacu Apostolskiego w Watykanie, w obecności księdza prałata Rino Fisichelli, Pro-Prefekta Dykasterii ds. Ewangelizacji, i uzuskało aprobatę biskupów, księży i osób świeckich.

W rzeczywistości jest to prosty i uniwersalny obraz, który może być zrozumiany przez ludzi wszystkich kultur i religii, zawierający zaproszenie dla wszystkich do wspólnego kroczenia ku lepszej przyszłości, kierując się wiarą i wolą budowania lepszego świata pod sztandarem miłosierdzia i braterstwa. Nadzieję tę podkreśla motto Jubileuszu 2025, wyraźnie widoczne na zielono w dolnej części logo: Peregrinantes in Spem, „Pielgrzymi nadziei„.

Nadzieja będzie bowiem motywem przewodnim Roku Świętego 2025.

Zobaczmy jednak szczegółowo, co reprezentuje logo Jubileuszu i jakie jest jego znaczenie.

Kup:

Jubileusz 2025 Pielgrzymi Nadziei

Jubileusz 2025 „Pielgrzymi Nadziei”. Artykuły zaprojektowane z myślą o Jubileuszu 2025 w Rzymie.

Logo Jubileuszu: znaczenie

Logo wybrane na Rok Święty przedstawia cztery stylizowane i pełne wdzięku postacie w czterech kolorach, które przypominają odcienie tęczy: czerwony, pomarańczowy, zielony i niebieski. Wybór kolorów nie jest przypadkowy, podobnie jak kolor szat liturgicznych w ciągu roku liturgicznego. Czerwień symbolizuje miłość, pasję i dar z siebie, ofiarę Chrystusa i Jego bezgraniczną miłość do ludzkości, ale także ogień Ducha Świętego i Jego moc, która ożywia chrześcijan. Pomarańczowy wyraża radość, witalność i entuzjazm, światło, które oświetla drogę wiary. Zielony jest powszechnie uznawany za kolor nadzieji, wzrostu i odrodzenia. Wreszcie, niebieski symbolizuje wiarę, pokój i spokój, przypomina niebo i duchowość oraz zachęca do kontemplacji i modlitwy.

Kup:

Ornat haftowany ze stułą, logo oficjalne Jubileusz 2025 Rzym

Ornat haftowany ze stułą, logo oficjalne Jubileusz 2025 Rzym.

Cztery postacie reprezentują całą ludzkość, z jej różnicami i podobieństwami. Postacie te obejmują się nawzajem, wyrażając solidarność i braterstwo, które powinny zjednoczyć narody świata. Przewodzi im czerwona postać, trzymająca się krzyża utworzonego przez czarną, zakrzywioną linię, która na dole jest zakończona kotwicą. Krzyż nie jest sztywny, nie jest statyczny, ale zakrzywia się w kierunku ludzkości, jakby chciał ją objąć. Jeśli chodzi o kotwicę, to sam abp Fisichella wyjaśnił jej znaczenie: „Jak wiemy, kotwica była często używana jako metafora nadziei. Kotwica nadziei to nazwa nadana w żargonie morskim kotwicy rezerwowej, używanej przez łodzie do wykonywania manewrów awaryjnych w celu ustabilizowania statku podczas sztormów”. Znaczenie tego symbolu w logo Jubileuszu jest jasne: właśnie w najtrudniejszych chwilach musimy polegać na kotwicy, która zapewni nam bezpieczeństwo i zagwarantuje zbawienie, a która kotwica byłaby lepsza od Krzyża, symbolu Chrystusa i Jego nieskończonej miłości do nas wszystkich? Obecność małych, wzburzonych fal w dolnej części logo potwierdza istnienie niebezpieczeństw i przeszkód, tych osobistych perypetii i wydarzeń na świecie, które sprawiają, że życie każdego z nas nie zawsze jest łatwe.

W związku z powyższym logo nabiera wyraźnego znaczenia a Jubileusz, ze swoimi dwunastoma miesiącami ceremonii i inicjatyw, staje się długą pielgrzymką, którą wszyscy razem jako bracia, musimy odbyć w kierunku zbawienia, prowadzeni przez Krzyż i nadzieję zbawienia obiecaną przez Boga.

Temat: Pielgrzymi nadziei

Temat Jubileuszu w Rzymie zawiera się we wspomnianym wcześniej haśle: „Pielgrzymi nadziei„. Mówiąc o temacie wybranym na nadchodzący Jubileusz, papież Franciszek podkreślił znaczenie głębszej duchowej refleksji nad Miłosierdziem, zachęcając do modlitwy i większej świadomości woli Bożej w naszym codziennym życiu, poprzez konkretne działania współczucia, przebaczenia i solidarności. Ponadto papież zalecił, aby każdy poświęcił rok 2024 na modlitwę, przygotowując się do Jubileuszu, medytując nad miłosierdziem Boga Ojca i naszą rolą jako aktywnych świadków i promotorów miłosierdzia we współczesnym świecie.

Kup:

Plecak pielgrzyma, zestaw kompletny, Jubileusz 2025 Pielgrzymi Nadziei

Przyjazny dla środowiska i wodoodporny.

Hasło to brzmi jak zaproszenie do wspólnej wędrówki, skierowane do wszystkich chrześcijan i ludzi, aby razem podążać ku lepszej przyszłości, opartej na nadziei, miłosierdziu i braterstwie, nieustannej wędrówce w poszukiwaniu Boga i Jego zbawienia. Sama idea pielgrzymowania sugeruje wspólnotowy wymiar Kościoła: wszyscy wędrujemy razem, nikt nie jest sam w swoim dążeniu do zbawienia, w swoim pragnieniu pojednania z Bogiem i bliźnimi. Pielgrzymka jest właśnie okazją do dawania świadectwa radości Ewangelii, dzielenia się swoją wiarą ze światem i budowania przyszłości pokoju i braterstwa dla wszystkich.

Autor logo Jubileuszu 2025

Aby wybrać logo, zorganizowano międzynarodowy konkurs, w którym wzięło udział 294 uczestników z 48 różnych krajów. Konkurs był skierowany nie tylko do grafików i projektantów, ale do każdego, kto chciał wnieść swój wkład, przesyłając własną propozycję. Pojawiło się również wiele odręcznie narysowanych projektów przez dzieci, a grupa wiekowa uczestników wahała się od 6 do 83 lat. Ostatecznie trzy projekty, które przeszły do ostatecznej selekcji, zostały przedłożone papieżowi Franciszkowi, aby mógł wybrać ten, który uznał za najbardziej odpowiedni.

Zwycięzcą został Giacomo Trevisani, młody grafik z Apulii, który wyjaśnił swój wybór graficzny i poszukiwania stojące za stworzeniem logo następującymi słowami: „Wyobraziłem sobie ludzi wszystkich kolorów, poruszających się ze wszystkich części ziemi w kierunku wspólnej przyszłości i w kierunku krzyża, którym jest sam Jezus. Wyobraziłem sobie papieża prowadzącego ludzkość za pomocą krzyża, który staje się kotwicą, a my trzymamy się go, symbolizując pielgrzymów wszystkich czasów”.

Odpowiedni sztandar, aby poprowadzić chrześcijan na całym świecie i całą ludzkość przez ten rok jubileuszowych wydarzeń i inicjatyw plenarnych, aby spróbować uczynić nasz świat lepszym miejscem dla następnych pokoleń, oświeconych nadzieją i uspokojonych Bożą miłością i obietnicą.

Święty Dominik Guzmán, zakochany w Chrystusie, przyżył swoje życie dzieląc je między nauczanie i modlitwę. Dumny przeciwnik herezji, otrzymał od Dziewicy Maryji Różaniec jako oręż modlitwy i nauczania.

Czuły jak matka, wytrzymały jak diament. Tak Jean-Baptiste Henri Lacordaire, który po rewolucji odnowił zakon dominikanów we Francj,  jeden z czołowych propagatorów dziewiętnastowiecznego liberalnego katolicyzmu, określił św. Dominika Guzman, ojca założyciela dominikanów.

Kup:

Święty Dominik figurka 46 cm malowane drewno Bethleem

Święty Dominik, figurka 46 cm, malowane drewno Bethleem.

Ten święty był naprawdę człowiekiem wyjątkowym, obdarzonym wielkim urokiem, błyskotliwym, odznaczającym się żarliwą miłością i duchowym wigorem godnym apostoła. Emanował troskliwą miłością do swoich braci, Dominikanów, których chciał zgromadzić wokół siebie, aby tak jak on kochali Chrystusa i przede wszystkim pragnęli żyć kontemplując Go.

Był również dumnym orędownikiem Słowa Bożego wśród heretyków, których zawsze starał się nawracać poprzez debatę i perswazję, a były to czasy, w których uciekanie się do przemocy i tortur było powszechnym zwyczajem.

Tym, co motywowało Świętego Dominika Guzman, była miłość i pasja. Ojciec Lacordaire mówił o pierwszych dominikanach, iż byli duszami pełnymi pasji, oraz że „kochali Boga, naprawdę go kochali. Kochali bliźniego bardziej niż siebie”. Uzbrojeni w tę miłość, w ten entuzjazm, biali bracia, nazywani tak od koloru szaty św. Dominika, rozprzestrzenili się po Europie, by głosić Prawdę.

Inną fundamentalną cechą dominikanów, a przede wszystkim ich założyciela, było niezwykłe oddanie Madonnie. Sama Dziewica Maryja ukazała się Świętemu Dominikowi, wskazując Różaniec Święty jako najskuteczniejszą broń przeciwko herezjom katarów i albigensów. Bez przemocy i bez przymuszania, ale używając modlitwy do Matki Zbawiciela, jako narzędzie do nawrócenia i wyrażania.

Kup:

Różańce i pudełka na różańce

„Korona Róż” to jest znaczenie słowa „Różaniec”.

Przyjrzyjmy się lepiej temu niezwykłemu świętego i jego wyjątkowej i szczególnej więzi z Różańcem Świętym.

Historia świętego

Święty Dominik Guzman urodził się w 1170 roku w Caleruega, w górach Starej Kastylii w Hiszpanii. Niewiele wiadomo o jego młodości poza tym, że kształcił się w zakresie sztuk wyzwolonych i teologii. Od najmłodszych lat wykazywał się wielkim współczuciem, do tego stopnia, iż ​​zaniepokojony nędzą na jaką wojny i głód skazywały wielu ludzi, sprzedał cały swój majątek, nawet książki i pergaminy, aby pomóc biednym. Mówi się, że był bardzo przystojnym młodym mężczyzną, o długich i eleganckich dłoniach oraz melodyjnym i silnym głosie, który wzbudzał sympatię i pogodę ducha. To była pierwsza cecha, dzięki której zjednywał sobie osoby mające z nim kontakt.

Po studiach przyjął święcenia kapłańskie i wszedł do grona kanoników regularnych katedry w Osmie.

Niedługo po tym udało mu się zostać zauważonym przez przełożonych, a w 1203 roku biskup Osma Diego z Acebes zabrał go ze sobą na bardzo ważną misję dyplomatyczną w Danii. W ten sposób, wśród nordyckich chrześcijan i katarskich heretyków z północnej Francji, ten młody człowiek odkrył swoje powołanie jako misjonarz. Wraz z biskupem Diego, który był jednocześnie jego przyjacielem, udał się do Rzymu, by poprosić Papieża o pozwolenie na poświęcenie się ewangelizacji pogan północno-wschodniej Europy.

Papież wyczuł potencjał tego sumiennego i entuzjastycznego apostoła Słowa Chrystusa i postanowił wykorzystać jego umiejętności kaznodziejskie w Langwedocji, zagrożonej herezją katarów.

Święty Dominik zademonstrował nowe podejście do herezji. Próbował zrozumieć racje heretyków, ich sposób myślenia i pod pewnymi względami przyjął ich rygorystyczny i surowy styl życia, który tak bardzo podsycał ich popularność wśród biedniejszych klas, zwłaszcza w porównaniu z przepychem i przesadą niektórych wysokich katolickich prałatów.

Jego apostolat wyróżniał także sposób nauczania, oparty na publicznych debatach i rozmowach osobistych, żarliwych przemówieniach, sztuce przekonywania, któremu zawsze towarzyszyły modlitwa i pokuta. Stając się oficjalnym kaznodzieją diecezji w Tuluzie, zaczęła w nim kiełkować chęć zgromadzenia wokół siebie grupy młodzieży, entuzjastycznej i pełnej pasji, aby w sposób stały i zorganizowany prowadzić Nauczanie. Jako pierwsze, Święty Dominik zgromadził kobiety, które porzuciły kataryzm, tworząc wspólnotę dominikanek oddaną życiu kontemplacyjnemu, ale także „Świętemu Nauczaniu”.

Dołączyli do niego także mężczyźni, pomimo, iż surowy i rygorystyczny styl życia utrudniał podążanie za jego ideałami. I tak powstał Zakon Kaznodziejski. Zakon, zatwierdzony przez papieża Innocentego III w 1216 roku, przyją nazwę „Zakon Kaznodziejów”. U podstaw Zakonu leżą: nauczanie, nauka, ubóstwo, życie we wspólnocie, wyprawy misyjne.

Bracia Kaznodzieje wkrótce zaczęli podróżować po Europie, wygłaszając kazania, ale także uczestnicząc w życiu kulturalnym i teologicznym, zwłaszcza w dużych miastach uniwersyteckich, takich jak Paryż i Bolonia.

Święty Dominik Guzman zmarł w Bolonii 6 sierpnia 1221 roku, otoczony miłością swoich braci. Został kanonizowany w 1234 roku.

Otrzymanie różańca przez Maryję Pannę

Wspomnieliśmy już o oddaniu Dominika Guzmana Maryji i o objawieniu się mu Matki Boskiej. W tym czasie Święty mieszkał w Tuluzie i szukał sposobu na walkę z herezją albigensów bez uciekania się do przemocy. Alano della Rupe, inny dominikanin, który zasłynął ze szczególnego umiłowania  do różańca, opowiada nam, że podczas nauczania święty został porwany przez piratów, którzy zabrali go na swój statek. Statek ten znalazł się w środku burzy i właśnie wtedy Dziewica objawiła się Dominikowi, wskazując mu Różaniec Święty jako jedyne zbawienie od rozbicia statku i śmierci ich wszystkich. Święty przekazał to ostrzeżenie piratom, którzy przyjęli je z pokorą i natychmiast wściekłość morza ucichła. Piraci byli pierwszymi członkami Bractwa Różańcowego, które było siedzibą Matki Boskiej na ziemi.

Morał tej historii jest jasny. Z woli Matki Bożej różaniec nie był już tylko narzędziem osobistego zbawienia, ale bronią modlitwy we wspólnocie. „Jeśli przyjmą to ostatnie Schronienie w Miłosierdziu mojego Różańca, nie zostaną pochłonięci przez wody i piekło!” Te słowa Matka Boża, według Alano, miałaby powiedzieć do świętego Dominika i jest oczywiste, że to ostrzeżenie nie dotyczy tylko piratów i nie odnosi się tylko do epizodu rozbicia się statku. Dla młodego świętego, zaangażowanego w walkę z herezją katarów, było od razu oczywiste, że Dziewica wskazała mu różaniec jako najsilniejszą i najskuteczniejszą broń w walce z wrogami Kościoła i heretykami.

To po mistycznym doświadczeniu świętego Dominika różaniec przybrał formę, którą znamy i praktykujemy do dziś, z rolą Dziewicy Maryi i ruchem okrężnym, który wyraża duchową drogę wiernych, ich kroczenie ku Bogu. Wraz ze Świętym Dominikiem i jego Zgromadzeniem braci kaznodziei, różaniec stał się instrumentem do medytacji i modlitwy osobistej i wspólnotowej, a także środkiem do nauczania.

Początki zakonu dominikanów

Zakon Braci Kaznodziejów stworzyli ludzie zgromadzeni wokół świętego Dominika Guzman, podczas jego apostolatu w Langwedocji.

Kup:

Gobelin Święty Dominik 50×30 cm

Gobelin z tkaniny żakardowej ręcznie wykończony, w całości wykonany we Włoszech.

W 1216 r. papiestwo podpisało oficjalne i ostateczne zatwierdzenie założenia Zakonu. Po trudnym starcie, ze względu na wrogość miejscowego duchowieństwa i nieufność do nowo narodzonego Zakonu, dominikanie zaczęli być wszędzie ochoczo przyjmowani i doceniani. Chociaż żyli z jałmużny, wielu z nich otrzymywało duże datki od wspomożycieli i sympatyków.

W 1218 bulla papieska zadekretowała, że ​​wszyscy prałaci mają udzielić pomocy kaznodziejom dominikańskim.

W latach 1220 i 1221 odbyły się w Bolonii dwie pierwsze Kapituły Generalne, podczas których sporządzono Magna Carta zakonu.

Według tego ostatniego, bracia dominikanie musieli oprzeć swoją drogę życia i wiary na: głoszeniu kazań, nauce, którą trzeba było praktykować dzień i noc, ubóstwie, życiu we wspólnocie, podróżach i wyprawach misyjnych.

Również w czasach dzisiejszych Dominikanie żyją poszukując prawdy i bliskości z Jezusem. Różaniec pozostaje jednym z najpotężniejszych narzędzi wiary i medytacji, a także miłości do Maryi Panny.

Dominikański Ruch Różańcowy, czyli Bractwo Różańca Świętego, od wieków stara się przyjąć każdego, kto chce lepiej poznać i nauczyć się praktykować tę formę pobożności. Ruch organizuje spotkania do wspólnej modlitwy, pielgrzymki do sanktuariów oraz konferencje mające na celu refleksję nad tajemnicami Różańca Świętego.

Kup:

Różaniec półkryształ 6×3 mm niebieski

Różaniec z półkryształem z koralikami w niebieskim kolorze, z dekoracjami z brylancików oraz z trójlistnym krzyżem.